Tlenoterapia

Tlenoterapia z wykorzystaniem koncentratorów tlenu

Tlenoterapia

Tlenoterapia
Tlenoterapia z Kingon P2 w naszej dystrybucji.

Tlenoterapia domowa to nowoczesna metoda wykorzystywana w leczeniu chorób oraz stanów, które powodują niedotlenienie tkanek i niewydolność oddechową. Tlen jest niezbędny do tego, aby nasz organizm funkcjonował prawidłowo. Wystarczy ograniczyć dostęp tlenu do mózgu na około 5 minut, by doprowadzić do nieodwracalnej degeneracji komórek układu nerwowego. Gdy w wyniku różnych chorób przewlekłych pacjent cierpi na niewydolność oddechową i jego organizm jest niedotleniony, podany natychmiast tlen może posłużyć jako skuteczny lek i uratować mu życie oraz je wydłużyć.

Tlenoterapia ma na celu zmniejszyć deficyt tlenu w organizmie. Metoda ta jest najczęściej stosowana w POCHP, czyli przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc. W uzasadnionych przypadkach lekarz może zezwolić na to, by pacjentowi samodzielnie podawano tlen. To właśnie tlenoterapia domowa, znana także jako domowe leczenie tlenem (w skrócie DLT). Akcesoria, w które należy się wyposażyć, by tlenoterapia w domu była możliwa, to aparat do tlenoterapii, a także specjalne podajniki: tzw. kaniule nosowe, maska, cewnik nosowy do podawania tlenu lub wąsy tlenowe.

Skontaktuj się z nami

Skorzystaj z formularza kontaktowego lub napisz do nas na pomoc@koncentratortlenu.eu, aby zamówić sprzęt do tlenoterapii.





Łóżka dla chorych

Tlenoterapia domowa

Tlenoterapia domowa
Urządzenie do tlenoterapii domowej.

Tlenoterapia w domu wykorzystuje tlen jako lek. Gaz należy więc dawkować zgodnie ze wskazaniami lekarza. Wiele zależy od stanu zdrowia pacjenta i jego potrzeb – w ciężkich przypadkach tlen może być podawany przez całą dobę, w lżejszych – jedynie przez kilka godzin. Tlen w stężeniu od 70% do 100% należy podawać maksymalnie przez 6 godzin, niższe stężenia można stosować przez 24 godziny. Przekroczenie zalecanych dawek tlenu może prowadzić do wystąpienia działań toksycznych!

Tlenoterapia w domu jest możliwa dzięki nowoczesnym koncentratorom tlenowym. To urządzenia, które absorbują azot  i zagęszczają tlen pobierany z powietrza. Aparat do tlenoterapii posiada wymiennik ciepła, który nagrzewa tlen oraz nawilżacz, którego zadaniem jest utrzymać odpowiednie warunki i wilgotność gazu. Urządzenie to może koncentrować tlen do nawet 90 – 96%. Przepływ tlenu (w litrach na minutę) oraz sposób podania tlenu określa zawsze lekarz.

Zasady tlenoterapii

Tlenoterapia zwiększa poziom tlenu we krwi. Podanie choremu tlenu nie tylko poprawia jego komfort jego życia, ale także w wielu przypadkach je ratuje i wydłuża. Zasady tlenoterapii polegają na tym, by podawać pacjentowi tlen we właściwym stężeniu, dostosowanym do choroby pacjenta oraz jego stanu zdrowia. W przypadku gdy u pacjenta zdiagnozowano chorobę przewlekłą prowadzącą do niewydolności oddechowej, ważne jest, by regularnie kontrolować jego gazometrię, nie tylko przed rozpoczęciem tlenoterapii domowej, ale także i w trakcie jej stosowania.

Zasady tlenoterapii u dorosłych i dzieci są podobne. Pacjenta należy kontrolować przy każdej zmianie stężenia podawanego tlenu. Podawany tlen powinien być gazem medycznym, posiadającym atesty. Jego temperatura powinna wynosić 37 stopni Celsjusza, a wilgotność 100%. Poza właściwym dawkowaniem tlenu, zasady tlenoterapii u dorosłych obejmują także unikanie zagrożeń. Zakazane jest np. palenie tytoniu, ze względu na zwiększone ryzyko pożaru. Nałóg ten dyskwalifikuje pacjenta jako kandydata do domowej tlenoterapii, ponieważ stwarza ryzyko pożaru i oparzeń, niebezpiecznych zarówno dla pacjenta, jak i dla najbliższego otoczenia – członków rodziny, a nawet sąsiadów.

Tlenoterapia jest wykorzystywana także w leczeniu niewydolności oddechowej u dzieci i noworodków. U niektórych noworodków może być konieczna tlenoterapia czynna, u pozostałych stosuje się bezinwazyjny zabieg, czyli tlenoterapię bierną. Tlenoterapia noworodka powinna być prowadzona z użyciem tlenu o stężeniu nie większym niż 40%. W przeciwnym razie u małego dziecka może dojść do uszkodzenia narządu wzroku.

Wskazania tlenoterapii

Tlenoterapia - wskazania
Tlenoterapia z przenośnym urządzeniem.

Ogólne wskazania do tlenoterapii to podejrzenie lub udowodniona obecność hipoksemii, czyli stanu, gdy zawartość tlenu we krwi tętniczej jest zbyt niska. Aby zakwalifikować pacjenta do tlenoterapii, wykonuje się badanie – gazometrię krwi tętniczej. Badanie przeprowadza się, gdy pacjent przebywa w spoczynku, krew pobierana jest z tętnicy.

Metoda leczenia tlenem jest stosowana przede wszystkim przy stanach ostrych, takich jak zatrzymanie oddechu, zawał mięśnia sercowego, zatrucie tlenkiem węgla, czy ciężka niewydolność oddechowa.

Wskazania do tlenoterapii to także:

  • otyłość,
  • astma,
  • choroba dekompresyjna,
  • oparzenia termiczne,
  • rozstrzenie oskrzeli,
  • mukowiscydoza,
  • przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Do niewydolności oddechowej najczęściej prowadzi POCHP, czyli przewlekła obturacyjna choroba płuc. Upośledzenie czynności płuc i rozwój niewydolności oddechowej to jednak powolny proces. Rozpoznaje się go, gdy ciśnienie parcjalne tlenu we krwi tętniczej spadnie poniżej 60 mm Hg (hipoksemia), a ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla we krwi tętniczej wyniesie więcej niż 45 mm Hg.

Jak wygląda tlenoterapia w POCHP w Polsce? Chorzy, którzy cierpią na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, mogą liczyć na refundację domowego leczenia tlenem. NFZ finansuje tlenoterapię u osób, u których parcjalne ciśnienie tlenu we krwi tętniczej (w skrócie PaO2) jest mniejsze lub równe 55 mmHg, a także u tych pacjentów, u których PaO2 wynosi od 55 do 60 mmHg, ale spełniają oni warunki kwalifikujące do udziału w programie DLT (domowego leczenia tlenem).

Skutki uboczne tlenoterapii

Niewydolność oddychania to schorzenie, które może doprowadzić do sytuacji zagrożenia zdrowia, a nawet życia. Tlenoterapia pomaga pacjentowi w odzyskaniu siły, a także poprawia jego wydolność, sprawność i kondycję, zarówno fizyczną, jak i psychiczną.

Tlenoterapia – skutki dla pacjenta to przede wszystkim spowolnienie rozwoju przewlekłych chorób płuc oraz poprawa dotlenienia wszystkich narządów. Skutki tlenoterapii to także poprawa funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, zwiększenie odporności organizmu, przywrócenie sił witalnych oraz poprawa jakości snu.

Mimo że metoda leczenia tlenem jest tak korzystna, tlenoterapia domowa nie może być stosowana u każdego. Przeciwskazania do terapii tlenowej w warunkach domowych to:

  • ciąża,
  • epilepsja,
  • padaczka,
  • rozedma płuc,
  • nagłe infekcje,
  • napady migreny,
  • przebyte operacje ucha,
  • przebyte operacje klatki piersiowej,
  • zatrucie substancjami, które upośledzają oddychanie,
  • okresowe zwiększone nadciśnienie,
  • napady choroby wieńcowej,
  • zaćma,
  • posiadanie rozrusznika serca,
  • zapalenie zatok przynosowych.

W tlenoterapii bardzo ważne jest, by nie zaniedbywać aktywności fizycznej. Aby chory mógł się wygodnie poruszać po swoim domu, zestaw do tlenoterapii powinien zostać wyposażony w długie przewody doprowadzające tlen. Inne rozwiązanie to przenośny aparat do tlenoterapii. Urządzenie to jest mniej wydajne niż jego stacjonarna wersja, ale posiada wiele zalet.

Nowoczesne modele koncentratorów tlenu charakteryzuje niewielki rozmiar i wysoka mobilność. Nowoczesne zestawy do tlenoterapii są ciche i zużywają niewiele prądu, niektóre z nich posiadają także baterie. Dzięki temu aparat do tlenoterapii można bezpiecznie użytkować także poza domem. W szczególności osoby młodsze i prowadzące aktywny styl życia docenią taki mobilny zestaw do tlenoterapii.